Testosteron – główny winowajca braku przyrostów?

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad tym dlaczego z trudem przychodzi Ci zdobywanie każdego kilograma masy mięśniowej, podczas gdy Twoi koledzy nie mają z tym większych problemów?

Odpowiedź na to pytanie jest oczywiście uzależniona od wielu czynników takich jak np: dieta, plan treningowy, sen, historia stosowania sterydów anabolicznych oraz komponenta genetyczna. Jeśli jednak zapewnimy odpowiedni dowóz składników odżywczych, zadbamy o optymalną podaż białka w diecie, zoptymalizujemy swój plan treningowy oraz wykluczymy wpływ środków dopingujących – co będzie determinowało Twoje przyrosty?

W odpowiedzi na to pytanie wiele osób podkreśla rolę hormonów anabolicznych oraz ich fluktuacji zachodzących po treningu siłowym. Jednak czy faktycznie hormony anaboliczne odgrywają tak znamienną rolę w adaptacjach zachodzących po treningu siłowym?

Na to pytanie postanowili odpowiedzieć naukowcy z McMaster University, którzy posłużyli się danymi z badania Morton i wsp. (2016) przeprowadzonego na 49 zdrowych i wytrenowanych mężczyznach. W dużym skrócie we wspomnianym badaniu uczestnicy zostali losowo przydzieleni do dwóch grup, które przez 12 tygodni wykonywały trening siłowy (4 x w tygodniu):

I grupa wykonywała trening o niskiej intensywności (~30-50% 1RM/20-25 powtórzeń na serię) do upadku mięśniowego;

II grupa wykonywała trening o wysokiej intensywności (~75-90% 1RM/8-12 powtórzeń na serię) również do upadku mięśniowego.

Dodatkowo uczestnicy otrzymywali dwie porcje białka (30 g) bezpośrednio po treningu siłowym oraz przed snem. Najcenniejszym wnioskiem płynącym z tego badania jest fakt, że nie stwierdzono istotnej korelacji pomiędzy wzrostem stężenia hormonów anabolicznych po treningu siłowym, a przyrostem masy mięśniowej i siły u trenujących mężczyzn. Ta informacja mówi nam, że stężenie hormonów anabolicznych nie odgrywa kluczowej roli w adaptacjach mięśniowych zachodzących po treningu siłowym.

Dysponując powyższym materiałem i danymi statystycznymi naukowcy postanowili zbadać dokładniej związek pomiędzy stężeniem hormonów anabolicznych, a hipertrofią. Przyjrzeli się oni nie tylko stężeniu hormonów anabolicznych w krwiobiegu, ale również wewnątrzmięśniowemu stężeniu: hormonów anabolicznych, enzymów steroidogennych (5α-reduktaza) oraz receptorów androgenowych.

Żeby ocenić znaczenie wewnątrzmięśniowej androgenezy spośród 49 uczestników badania wytypowano 20 osób: dobrze odpowiadających (n=10) i słabo odpowiadających (n=10) na trening siłowy. Po angielsku zdecydowanie lepiej to brzmi – high responders vs. low responders. Analiza obejmowała, ocenę wewnątrzmięśniowego stężenia testosteronu, dihydrotestosteronu, ekspresję 5α-reduktazy oraz receptorów androgenowych w wymienionych grupach.

Co się okazało?

Wewnątrzmięśniowe stężenie hormonów anabolicznych podobnie jak zmiany stężenia hormonów anabolicznych w krwiobiegu nie miały istotnego wpływu na przyrost masy mięśniowej.

W grupie high responders istotnie wzrosło stężenie 5α-reduktazy po 12 tygodniowym treningu siłowym, czego nie zanotowano w grupie low responders.

Zawartość receptorów androgenowych pozostała niezmieniona przez trening, jednak była istotnie wyższa w grupie high responders oraz korelowała z przyrostem masy mięśniowej. W tym miejscu warto przypomnieć, że receptory androgenowe po związaniu się z androgenem przemieszczają się do jądra i modyfikują ekspresję genów zaangażowanych m.in. w wzrost i rozwój mięśni szkieletowych.

Co warto zapamiętać?

Jest to bez wątpienia przełomowe badanie zwracające uwagę na rolę receptorów androgenowych w hipertrofii mięśniowej. Bardzo prawdopodobne, że to ich zawartość może być istotnym czynnikiem limitującym przyrosty.

Badanie jednocześnie podważa znaczenie stężenia hormonów anabolicznych w adaptacjach zachodzących po treningu siłowym. Proszę również nie wyciągać pochopnych wniosków, ponieważ nie piszę w żadnym momencie o stężeniach suprafizjologicznych.

Mimo, że na ten moment nie można wyciągnąć z tego badania żadnych praktycznych wskazówek to pokazuje ono, że nie zawsze teorie, które wydają się nam oczywiste, faktycznie są prawdziwe.

Konrad Klekot Testosteron 2

źródło:

Morton, Robert W., et al. „Muscle Androgen Receptor Content but Not Systemic Hormones is Associated with Resistance Training-Induced Skeletal Muscle Hypertrophy in Healthy, Young Men.” Frontiers in Physiology 9 (2018): 1373.

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s