Redukcja – low-carb vs. low-fat? Część 1

Jeśli oczekujesz konkretnej odpowiedzi na to, nie ukrywam clikbaitowe pytanie to muszę Cię zmartwić, bo ode mnie jej nie otrzymasz. Mimo wszystko zachęcam Cię do przeczytania dalszej części tego wpisu, ponieważ niewątpliwie nawiąże on do przytoczonego dylematu.

W całym swoim życiu przeciętny Kowalski pragnący zgubić kilka nadprogramowych kilogramów spotka się z wieloma „cudownymi” strategiami dietetycznymi, które mają mu maksymalnie ułatwić cały proces redukcji masy ciała. Myślę, że nie będzie błędem jeśli napiszę, że wśród wielu z nich diety niskowęglowodanowe (low-carb) wiodą prym, dlatego dziś również o nich.

Większość długoterminowych badań naukowych sugeruje, że po 12 miesiącach przestrzegania zaleceń żywieniowych notuje się umiarkowaną utratę masy ciała, która wynosi ~5% oraz zauważa się niewielkie różnice pomiędzy grupami stosującymi różne strategie żywieniowe. O ile średnia utrata masy ciała może nie jest znamienna, o tyle indywidualna reakcja na zastosowaną strategię żywieniową jest bardzo zróżnicowana i może dojść do sytuacji, w której jedni gubią po 25 kg, a inni przy takich samych założeniach diety zyskują 5 kg. Te ogromne różnice międzyosobnicze w odpowiedzi na zastosowaną strategię żywieniową sugerują nam, że nie powinniśmy zalecać żadnej diety w sposób uniwersalny i bezmyślny. Z drugiej strony indywidualna odpowiedź na  różnego rodzaju modele żywienia nie jest dobrze poznana. Niektórzy naukowcy sugerują, że może to wynikać z określonych uwarunkowań genetycznych.

CZY TO MOŻE BYĆ PRAWDA?

We wstępnych badaniach retrospektywnych zaobserwowano różnice w 12 miesięcznej utracie masy ciała u kobiet z nadwagą, które zostały w sposób prawidłowy lub nieprawidłowy dopasowane pod względem genotypu do diety low-carb lub low-fat. Te, które zostały odpowiednio dopasowane straciły ~6 kg, natomiast kobiety niedopasowane do genotypu tylko ~2 kg. Podchodząc do wyników marketingowo można nawet napisać, że osoby u których wzięto pod uwagę genotyp uzyskały 3-krotnie lepsze rezultaty. W tym przypadku bazowano na polimorfizmach pojedynczego nukleotydu (SNP) trzech genów istotnych dla metabolizmu węglowodanów i tłuszczów – PPARG, ADRB2 oraz FABP2. Stwierdzono, że uczestnicy badania z genotypem „wrażliwym” na dietę niskotłuszczową tracą więcej kg, w momencie, gdy zostaną przypisani do diety low-fat i odwrotnie, osoby z genotypem „wrażliwym” na niską zawartość węglowodanów tracą więcej kg jeśli zostaną przypisani do grupy low-carb.  BOMBA!

Do powyższych informacji warto jeszcze dorzucić badania, które sugerują, że różna międzyosobnicza odpowiedź na dany plan żywieniowy może być wytłumaczona przez stężenie insuliny. Na pewno spotkaliście się z teorią, że osoby z insulinoopornością mogą odnosić lepsze rezultaty na dietach niskowęglowodanowych ze względu na zmniejszone zapotrzebowanie na insulinę. Jednak badania na ten temat mają pewne ograniczenia i dotychczas zostały przeprowadzone na bardzo małych grupach.

DO SEDNA! 

Celem mojego wpisu jest omówienie projektu Diet Intervention Examining The Factors Interacting with Treatment Success (DIETFITS), czyli badania, które miało za zadanie ocenić czy polimorfizmy pojedynczego nukleotydu (PPARG, ADRB2FABP2) biorące udział w metabolizmie tłuszczów i węglowodanów lub indywidualne różnice w sekrecji insuliny lub dwa te czynniki będą wpływać na osiągniecie sukcesu podczas 12 miesięcznej interwencji u osób stosujących dietę low-carb lub low-fat. Nie muszę chyba dodawać, że od osób prawidłowo dopasowanych do genotypu oraz stężenia insuliny naukowcy spodziewali osiągania lepszych rezultatów w redukcji masy ciała.

Do badania zrekrutowano aż 609 dorosłych osób w wieku 18-50 lat z BMI między 28 a 40. Osoby te zostały losowo przydzielone do grupy stosującej dietę niskowęglowodanową (low-carb) lub niskotłuszczową (low-fat). Tak jak napisałem wyżej głównym celem naukowców była ocena czy wybrane polimorfizmy pojedynczego nukleotydu oraz stężenie insuliny będzie miało jakikolwiek wpływ na szybkość utraty masy ciała podczas 12 miesięcznej interwencji.  Co ciekawe podczas badania jego uczestnikom zapewniono 22 sesje edukacyjne dla małych 17 osobowych grup, które koncentrowały się na nauce sposobów utrzymania najniższego spożycia tłuszczów lub węglowodanów podczas interwencji. Niewątpliwie jest to ogromna zaleta tego badania. Uczestnicy zostali poinstruowani, aby zmniejszyć spożycie tłuszczu lub strawnych węglowodanów do 20 g dziennie podczas pierwszych 8 tygodni, po czym powoli dodawali tłuszcze lub węglowodany do swoich jadłospisów dopóki nie osiągnęli najniższego spożycia, który według nich mógłby zostać utrzymany przez dłuższy czas. W efekcie grupa low-fat spożywała średnio 29% i 48% energii odpowiednio z tłuszczów i węglowodanów, podczas gdy grupa low-carb spożywała 45% i 30% energii odpowiednio z tłuszczów i węglowodanów.

Wśród 609 osób 40% miało „niskotłuszczowy”, a 30% „niskowęglowodanowy” genotyp, natomiast średnie stężenie insuliny 30 min po obciążeniu 75 g glukozy wynosiło  93 μIU/mL. Badanie ukończyło aż 79% osób czyli 481 osób.

CO SIĘ OKAZAŁO?

Średnia 12 miesięczna utrata masy ciała pomiędzy grupami nie różniła się istotnie i wynosiła -5,3 kg w grupie low-fat i -6,0 kg w grupie low-carb. Genotyp ani stężenie insuliny nie wpłynęło istotnie na osiągane wyniki. Natomiast zaobserwowano duże międzyosobnicze różnice w reakcji na zastosowane modele żywieniowe – były jednostki, które straciły 30 kg oraz takie które przybrały 10 kg.

CO WARTO ZAPAMIĘTAĆ?

Jeśli próbujesz schudnąć nie musisz skupiać się na przestrzeganiu ściśle określonego modelu żywieniowego. W pierwszej kolejności skup się na wprowadzaniu stałych zmian w stylu życia i nie martw się o wybór odpowiedniej diety, zamiast tego skoncentruj się na stosowaniu podstawowy zasad żywieniowych.

Low-carb Konrad Klekot

Źródło:
1. Gardner CD, Trepanowski JF, Del Gobbo LC, et al. Effect of Low-Fat vs Low-Carbohydrate Diet on 12-Month Weight Loss in Overweight Adults and the Association With Genotype Pattern or Insulin Secretion: The DIETFITS Randomized Clinical Trial. JAMA. 2018 Feb 20;319(7):667-679.

2. Guo J, Robinson JL, Gardner Ch, Hall KD, Objective versus Self-Reported Energy Intake Changes During Low-Carbohydrate and Low-Fat Diets, bioRxiv 421321.

 

 

Jedna uwaga do wpisu “Redukcja – low-carb vs. low-fat? Część 1

  1. Pingback: Redukcja – low-carb vs. low-fat? Część 2 – Game Changer – konradklekot.com

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s